Wybory to taka szkatułka...Bąków 19-01-1947 rok .pow Łowicz

 

,,Młodzieży Robotnicza i Chłopska , drogę masz otwartą ''

,,Chłopi Łowiccy ''

,,Prawo do nauki ,wolność od nieuctwa"

   Ten dzień zapisał się nad Wisłą jako dzień manipulacji i terroru, stając się jednym z mitów założycielskich -  Polski Ludowej.

Wybory do Sejmu Ustawodawczego, komisja obwodowa nr 141 w Bąkowie 

19 stycznia 1947 r .

„Wybory  to  taka  szkatułka :  wchodzi  Mikołajczyk  –  wychodzi  Gomułka ”

Cóż to były za wybory ,  sfałszowane praktycznie na każdym szczeblu komisji wyborczych.

Z oficjalnego komunikatu ogłoszonego przez komunistów wynikało, że frekwencja wyniosła ok. 90 proc., z czego ok. 80 proc. miało głosować na Blok Stronnictw Demokratycznych, natomiast 10,3 proc. na PSL. Oczywiście najwięcej posłów zasiadło z ramienia PPR, na drugim miejscu znaleźli się członkowie PPS, a w dalszej kolejności przedstawiciele Stronnictwo Ludowego i Stronnictwo Demokratycznego. To pozwoliło komunistom zmienić kilka tygodni później konstytucję.

Demokracja na sowiecką modłę. Próbą generalną przed styczniowymi wyborami było przeprowadzone w czerwcu 1946 roku referendum , także sfałszowane, dzięki wykorzystaniu aparatu represji na niespotykaną dotąd skalę. Zwycięstwo komunistów nie byłoby jednak możliwe, gdyby nie pomoc sowieckich „przyjaciół”, a w szczególności przybyłego z Moskwy naczelnika Wydziału „D” Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego (MGB) ZSRS płk. Arona Pałkina oraz jego ludzi (Grupa Pałkina), specjalistów od preparowania dokumentów.

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

Bąków /19 stycznia 1947 r ./

https://dzieje.pl/artykuly.../wybory-19-stycznia-1947-r

https://przystanekhistoria.pl/.../78689,Demokracja-na...

https://polskieradio24.pl/.../2439927,wybory-1947...

V gorode Skernevitse .1899- 1903 (przy koszarach )

 Dowódca 38. Tobolskiego Pułku Piechoty , pułkownik Ożarowski, postanowił wznieść ją na pamiątkę śmierci cara Aleksandra III.

W 1867 roku rozpoczęto budowę carskich koszar, w których stacjonowały kolejno dwa pułki wojsk rosyjskich: 38. Tobolski Pułk Piechoty oraz 31. Aleksandrowski Pułk Piechoty W latach 1867-1886 powstały koszary przy ul. Piotrkowskiej (obecna Batorego), a w latach 1892-98 drugi kompleks budynków przy ul. Carskiej (obecnie Kilińskiego).Pomiędzy nimi na placu,   22 lipca 1899 roku, wmurowano kamień węgielny pod cerkiew ,,Narodzenia Pańskiego''.

Większość kwoty potrzebnej na budowę zebrano ze składek oficerów i żołnierzy garnizonu skierniewickiego. Car Mikołaj II ofiarował 5 tys. rubli, Ministerstwo Wojny 38 tys. rubli. Koszt budowy zamknął się kwotą 138 tys. rubli.

 Murowana, na granitowym fundamencie, pięciokopułowa cerkiew z dzwonnicą o wysokości 53 metrów mieściła tysiąc osób. Cerkiew konsekrowano 3 grudnia 1903 roku.  W 1910 roku, po opuszczeniu koszar przez Tobolski Pułk, cerkiew przejął 31.Aleksopolski Pułk Piechoty. Wtedy także dokonano ponownego wyświęcenia świątyni. Nosiła ona odtąd wezwanie ,,Przemienia Pańskiego''.

Car Aleksander III umarł w 1894, na zapalenie nerek, w Liwadii na Krymie. Ze wszystkich ostatnich Romanowów Aleksander III, imponował najbardziej rosyjskim wyglądem. Był wysoki i potężnie zbudowany. Miał charakterystyczną twarz o szerokich kościach policzkowych. Pozornie przypominał rosyjskiego chłopa, o czym ówcześnie żyjący mogli się przekonać oglądając , pomnik z popiersiem cara Aleksandra III  tuż obok cerkwi.

Cerkiew istnieje do dzisiaj przebudowana na rzymskokatolicki kościół garnizonowy pw. Wniebowzięcia NMP.Po odzyskaniu niepodległości przekazano ją kościołowi katolickiemu. W 1936 roku cerkiew została przebudowana na garnizonowy kościół rzymskokatolicki według projektu Jana Łukasika. Świątynię przebudowano, usuwając kopuły i dzwonnicę. Z wyposażenia cerkwi pozostały jedynie dwie prawosławne ikony wiszące w nawie bocznej. 

Ikonostas był darem patrona pułku, wielkiego księcia Sergiusza Aleksandrowicza. Wykonano go w Moskwie.

Przebudowa cerkwi na garnizonowy kościół rzymskokatolicki, okres między wojenny.

16 listopada 1939 , Kościół garnizonowy Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

,,Skierniewice. Nowa Cerkiew'' .( 1902 -1909 r.)

 W grudniu 1902 roku na prośbę prawosławnej ludności Skierniewic , car Mikołaj II  Aleksandrowicz Romanow, tytularny król Polski i wielki książę Finlandii ,ofiarował parcelę w rogu pałacowego parku, na tzw. ,,placu zielonym'' ,wychodzącą na główną ulicę miasta ,pod budowę cerkwi prawosławnej.

Gubernator Księstwa Łowickiego, generał dywizji Aleksander Georgiewicz Iwanow, założył, że za wzór nowej konstrukcji cerkwi, zostanie wzięty kościół św. Marii Magdaleny w Darmstadcie, zbudowanej według życzeń i gustu cesarzowej Aleksandry Fiodorównej .

[Cerkiew w Darmstadt została wzniesiona z prywatnej fundacji cara rosyjskiego Mikołaja II z okazji ślubu z księżniczką heską Alicją, przyszłą carycą Aleksandrą Fiodorowną.] 

Cesarzowa odrzuciła jednak tę opcję, uznając, że kościół w Darmstadcie jest zbyt mały, skomplikowany i kosztowny, aby mógł służyć za wzór dla kościoła parafialnego .Jak stwierdziła ten w Skierniewicach musiał być kościołem parafialnym, czyli wystarczająco przestronnym, a kameralny, rodzinny kościół w Darmstadcie nie nadawał się na wzór. 

Aby obniżyć koszty budowy, zdecydowano się sporządzić trzy nowe projekty:

 1 - kamienna świątynia za 50 000 rubli. architekt P.A. Feddery; 

2 - kamienna świątynia za 40 000 rubli. architekt V.M. Androsowa;

 3 - drewniana cerkiew , 20 000 rubli. inżynier budownictwa Valevsky.

 Projekty te zostały przesłane do osobistego rozpatrzenia cesarzowej Aleksandrze , która odrzuciła wszystkie trzy opcje.

Cesarzowa Aleksandra Fiodorowna ,wysłała szkic do komitetu budowy kościoła, opracowany przez artystę ,Nikołaja Konstantinowicza Roerich. Prawdopodobnie cesarzowa osobiście zwróciła się do artysty z prośbą o wykonanie szkicu do kościoła w Skierniewicach.

          Szkic N.K. Roericha cerkwi  św. Aleksieja Metropolity Moskiewskiego

           w majątku cesarza Mikołaja II w Skierniewicach . RGIA 1909.

           Opublikowane po raz pierwszy w dziele O.A. Czerkasowej „Dobry porządek”.

               Izvara, 2002

W latach 1900–1910 N.K. Roerich był artystą powszechnie znanym, dzięki swoim obrazom o tematyce historycznej - „Posłaniec” (1897), „Goście z zagranicy” (1901), „Budowanie łodzi” (1903) itp. Prowadził także aktywną działalność oświatową, mające na celu przede wszystkim zachowanie, badanie i popularyzację narodowego dziedzictwa kulturowego; artysta zasłynął także monumentalnymi pracami, które wykonywał do dekoracji wnętrz i fasad szeregu kościołów w stylu neo-rosyjskim.

Nikołaj Roerich
Николай Константинович Рерих

Aleksandra Fiodorowna nakazała architektowi Androsowi , na podstawie szkicu N.K. Roericha , który otrzymał „pełną łaskawą aprobatę JEJ KRÓLEWSKIEJ MOŚCI”, wykonanie nowych rysunków w tych samych wymiarach i planie, ale nadających proporcjom i fasadom charakter prawosławny. 

Na prośbę cesarzowej kamień węgielny pod świątynię, zbudowaną „ku pamięci Świętej Koronacji Ich Cesarskich Mości i ku czci św. Aleksieja metropolity moskiewskiego”, niebieskiemu patronowi następcy tronu – Carewiczowi Aleksiejowi, wmurowano 5 października 1909 r. (w starym stylu) , w imieniny Jego Cesarskiej Mości Dziedzica Aleksieja Nikołajewicza.

Okres I w. ś  SKIERNIEWICE
CERKIEW ŚW. ALEKSEGO METROPOLITY MOSKIEWSKIEGO

Budowę kościoła(cerkwi) nadzorowała cesarzowa Aleksandra Fiodorowna .

Świątynię zbudowano ze środków przyznanych przez Święty Synod oraz z osobistych datków pary cesarskiej. Budowa kosztowała 40 tys. rubli. Prace wykonywała skierniewicka firma majstra Ignacego Tyde. 

Car Mikołaj II wizytował cerkiew w czasie budowy w 1912 roku, była to jego ostatnia wizyta w Skierniewicach .

SKIERNIEWICE
CERKIEW ŚW. ALEKSEGO METROPOLITY MOSKIEWSKIEGO

Cerkiew zburzono w okresie międzywojennym, za nim to uczyniono w opuszczonej cerkwi urządzono muzeum im. W. Reymonta, staraniem artysty -rzeźbiarza Adama Petryny w 1926 roku. Obecnie w tym miejscu znajdują się szklarnie Instytutu Warzywnictwa. Z cegieł cerkwi  została wybudowana plebania przy ul. Senatorskiej dla kościoła św. Jakuba.

Ulica Senatorska. W głębi zespół parkowo-pałacowy z Pałacem Prymasowskim i cerkwią św. Aleksego

1902 rok  -Skierniewice 

„Ich Królewskie Mości z Najdostojniejszymi Osobami i Osobami z Ich Orszaku na polowaniu w Skierniewicach”

1902. Их Величества с Августейшими Особами и Лицами Свиты на охоте в Скерневицах

http://www.roerich-izvara.ru/museum/roerich-orthodox-culture-09.htm

http://www.chram.com.pl/cerkiew-sw-aleksego-metropolity-moskiewskiego-2/

 

Przed cerkwią -muzeum Adama Petryny ,,Gazeta Poranna ''10 stycznia 1927 r.

Rzeźbiarz i animator kultury ludowej z Zapad w gminie Godzianów, urodził się 15 stycznia 1881 r. był synem Józefa i Anastazji z Durów. 

Bohaterowie Bitwy nad Bzurą 1939 r.. Marian Tomasz Himmel

Cmentarz Parafii św. Jakuba w Skierniewicach ul. Kozietulskiego

 Notatka  sierż. Józefa Skórki, szefa 5 kompanii 18 pp:

"Nad ranem 15. IX. - na szosie warszawskiej - powstało piekło wybuchów. Strzelało co najmniej kilkadziesiąt dział niemieckich. Npl uderzył dużymi siłami na 4 kompanię por. Mariana Himmla. Sam Himmel poległ w czasie tego natarcia.''

{18 Pułk Piechoty (18 pp) stacjonował w Skierniewicach. W kampanii wrześniowej 1939 walczył w składzie macierzystej 26 Dywizji Piechoty }

Por.rez. Marian Tomasz Himmel
Dowódca 4 kompanii w II batalionie 18 p.p

Przydział na 1 września 1939 - 26 Dywizja Piechoty ,związek operacyjny -Armia Poznań jednostka 18 pp Skierniewice .Wraz z 18 pp, bierze udział w bitwie nad Bzurą.

"Por. Marian Himmel odznaczył się niezwykłym bohaterstwem w walkach o Sochaczew. Jego 2 batalion, którym dowodził mjr Feliks Kozubowski, nieustannie nękany ogniem artyleryjskim nieprzyjaciela, był w niezwykle trudnej sytuacji. W dniu 15 września 2 batalion 18 pp a wraz z nim dowodzona przez por. Himmla 4 kompania po ciężkim boju opuściła swoje dotychczasowe stanowiska. Na miejscu pozostał jednak jeden z pododdziałów dowodzony przez por. Edwarda Białacha. Dzięki jego determinacji i bohaterskiej postawie dowodzonych przez niego żołnierzy, udało się częściowo utrzymać pozycje. Wówczas doszło do przeciwnatarcia pozostałych sił 2 batalionu, którego celem było odzyskanie utraconych pozycji. W czasie kolejnych ataków nieprzyjaciela punkt oporu por. M. Himmla w ruinach miasta został rozbity, a sam dowódca poległ"

"W październiku 1939 r. żołnierze, którym udało się uniknąć niewoli, powróciwszy do Skierniewic, zawiadomili najbliższą rodzinę, w tym żonę i siostry Kamilę Strakaczową i Irenę Chromińską. Niestety, żołnierze ci nie mieli bliższych danych o miejscu spoczynku porucznika. Wkrótce jednak natrafiono na grupę grobów znajdujących się przed wiejską zagrodą położoną po lewej stronie szosy biegnącej do Warszawy, około 2-3 km od Sochaczewa. Tu w trzech wspólnych mogiłach Niemcy pochowali poległych polskich żołnierzy, a odchodząc zabrali ze sobą znaki tożsamości (nieśmiertelniki) i dokumenty. W najbliższej okolicy jeden z mieszkańców odnalazł jednak porzuconą legitymację bez fotografii z danymi por. Himmla. Rozpoczęto intensywne poszukiwania, przeprowadzając ekshumację wszystkich trzech zbiorowych mogił. W jednej z nich rodzina rozpoznała ciało por. Mariana Himmla. Zwłoki przewieziono na cmentarz w Sochaczewie, a po zakończeniu wojny, w 1945 r. złożono w rodzinnym grobie na cmentarzu św. Józefa w Skierniewicach"

Obecne miejsce spoczynku:   
  Skierniewice, ul. Kozietulskiego

Bitwa o Sochaczew trwała od 13 do 16 września 1939, poza Warszawą nie było tak intensywnej i przy tym tak długiej bitwy miejskiej. Ze strony polskiej miasta broniło zgrupowanie w sile batalionu przy wsparciu II dywizjonu 26 pułku artylerii lekkiej z 26 Dywizji Piechoty armii “Poznań”. 

Po stronie niemieckiej w bitwie tej udział wzięły: 8 i 10 armia z grupy armii “Południe”, jednostki z grupy armii “Północ” oraz lotnictwo 1 i 4 floty powietrznej, w tym pułk 

„Leibstandarte SS Adolf Hitler''.

„Leibstandarte SS Adolf Hitler''.
walkach ulicznych w Sochaczewie

14 września

Batalion zostaje zawrócony przez płk dypl. Tadeusza Parafińskiego z m. Kąty, około godz. 10.00 naciera z marszu na miasto i odrzuca nieprzyjaciela, który w międzyczasie obsadził Sochaczew. W godzinach popołudniowych zostaje wyparty z zajmowanych stanowisk, lecz po wprowadzeniu do walki odwodów odzyskał je na powrót. Po ciężkich walkach wspieranych ogniem 5 baterii (pozostałe baterie zostały przesunięte na inny odcinek w związku z planowaną ofensywą) udaje się utrzymać miasto kosztem dużych strat.

15 września

Od świtu natarcia wojsk niemieckich na pozycje polskie – 4 i 5 kompanii. Najcięższe walki na odcinku obrony 4 kompanii – ginie jej dowódca por. Marian Himmel. Na rozkaz dowódcy batalionu resztki pododdziałów w ciągłej styczności z nieprzyjacielem wycofują się w głąb miasta i dalej aż do Bzury. W trakcie ponownego forsowania rzeki ginie dowódca batalionu mjr. F. Kozubowski. Małe grupki żołnierzy (w sumie około 100 żołnierzy) przekroczyły Bzurę. Po południu Niemcy obsadzają miasto.

W trakcie walk o Sochaczew II batalion stracił 80% stanu osobowego. Polegli m.in.:

mjr Feliks Kozubowski – dca II batalionu

por. Marian Himmel – dca 4 kompanii

ppor. Abram Kurz – lekarz batalionu

ppor. Adam Wzorek – dca III plutonu 4 kompanii

ppor. Ignacy Wałęza – dca I plutonu 5 kompanii

ppor. Michał Skuza – dca II plutonu 5 kompanii

ppor. Zygmunt Micek – dca III plutonu 5 kompanii

ppor. Kacper Klaniewski – dca I plutonu kompanii ckm

Stacja kolejowa -Sochaczew 1939r.

Marian Tomasz Himmel urodził się 2 stycznia 1906 r. w Skierniewicach przy ulicy Moniuszki 6 ,jako syn Adolfa i Marii Budzałek. Po ukończeniu szkoły powszechnej ,wstąpił do gimnazjum Polskiej Macierzy Szkolnej .Na podstawie cenzury tegoż gimnazjum wstąpił do piątej klasy Państwowego Gimnazjum im. Bolesława Prusa w Skierniewicach .Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1925 roku. Po ukończeniu szkoły pracował najpierw jako handlowiec ,następnie jako księgowy w skierniewickim browarze Władysława Strakacza .

historia tego miejsca ,sięga 1862 roku.

https://strakacz.genealogiapolska.pl/getperson.php?personID=I249&tree=160321

https://www.bohaterowie1939.pl/polegly,himmel,marian,822.html