Dyrektor szkoły przemytnikiem ...? 1926 rok

 

Koedukacyjna Szkoła Handlowa Koła Polskiej Macierzy Szkolnej w Skierniewicach ,lat 20 ub.w.

(fot: poglądowe)

Oskarżyli o szmugiel tytoniu ,skazali za oszustwa . 

W Skierniewicach natrafiono na ślad poważnych nadużyć darami z USA, które swego czasu przychodziły do Polski dla najbiedniejszych O to przed kilku dniami kontroler akcyzy, p. Czesław Karwiński, obserwując obrót nielegalnego tytoniu zagranicznego na rynek, natrafił na źródło, w którym wykryto 4.000 kg. tytoniu, wartości 60 tysięcy złotych. Skład ten mieścił się w lokalu żeńskiej szkoły handlowej, pozostającej pod kierunkiem dyr. Zygmunta Grzymskiego. Przy badaniu pochodzenia tytoniu okazało się, iż dyr. Grzymski, otoczony powszechnym poważaniem, był przez czas jakiś przewodniczącym komitetu dobroczynnego, który otrzymywał poważne ilości towarów od misji amerykańskiej . Z towarów tych pozostały tak znaczne ilości tytoniu. Badany w tej sprawie dyr. Grzymski zaprzeczył, jakoby zajmował się sprzedażą nielegalnego tytoniu. Po przyjęciu oświadczenia tego do wiadomości, skierniewicki urząd akcyzy delegował do dzierżawionego przez dyr. Grzymskiego rządowego majątku ziemskiego „Łaznów" w powiecie Brzezińskim, gdzie po dokonaniu rewizji znaleziono cztery worki kakao i dosyć dużo kawy rozsypanej na strychu, oraz kapelusze, ubrania, buty, koszule i t. d. pochodzenia amerykańskiego. Jednocześnie kontrola lotna I wydziału akcyzowego w Warszawie, z inspektorem Szypulskim na czele, znalazła w mieszkaniu p. Grzymskiego kilkadziesiąt kg. tytoniu amerykańskiego. — Sprawę przekazano policji.

Wyjaśnienia Dyrektora na łamach prasy :

Luty 1927 rok 

Warszawski sąd okręgowy na sesji delegacyjnej w Łowiczu rozpatrywał znamienną sprawę dyrektora i właściciela szkoły handlowej w Skierniewicach p. Zygmunta Grzymskiego, oskarżonego o popełnienie na tym stanowisku szeregu oszustw na szkodę skarbu Państwa. Jak wiadomo, dzieci pracowników państwowych pobierają nauki na koszt skarbu Państwa. Na podstawie podania rodziców, popartego zaświadczeniem szkoły, kasa skarbowa asygnuje dla tej ostatniej pieniądze za wpis. Tego rodzaju zwroty nie obejmują klas przygotowawczych, oraz wszelkich kursów. P. Grzymski pozą szkołą handlową o programie od 4-ej klasy wzwyż, otworzył wieczorne kursy przygotowawcze i buchalteryjne. By zdobyć słuchaczy urządził się w bardzo pomysłowy sposób, przyjmując na kursy wieczorowe dzieci kolejarzy... za darmo.

Obowiązek rodziców polegał jedynie na wypisaniu podania, dyrektor Grzymski zaś dołączał do tego zaświadczenie, że dany uczeń uczęszcza do jego szkoły handlowej, gdy w rzeczywistości dziecko było tylko na wieczornych kursach przygotowawczych. Za szkołę należał się zwrot pieniędzy od państwa za kursy zaś nic, dając więc fikcyjne zaświadczenia p. Grzymski otrzymywał bezprawnie pieniądze z kasy skarbowej. Poza tern akt oskarżenia zarzucał podsądnemu, iż pobierał od skarbu wpisowe na fikcyjne nazwiska nieistniejących uczniów.

Sąd po trzydniowych rozprawach skazał dyrektora Grzymskiego z art. 591 cz. I kJk. na 4 miesiące więzienia.

majątek ziemski Łazanów powiat Brzeziński

Skierniewice dnia 12.VI.1927 r.{szkielety w oknach , budynku Sejmiku }

 

''W Imię Boga Wszechmogącego.''

''Ku upamiętnieniu Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, uchwalonej w dniu 17 marca 1921 roku przez Sejm Ustanawiający w Warszawie, Skierniewicki Sejmik Powiatowy uchwałą z dnia 27 kwietnia 1921 roku postanowił wznieść w mieście Skierniewicach gmach sejmikowy, jako siedzibę wszystkich instytucji społecznych i kulturalnych. Plac pod budowę przekazało miasto pod warunkiem, że uzyska 3 – pokojowy lokal dla miejscowej straży ogniowej.

W tym celu Sejmik powołał Komitet Budowy pod przewodnictwem Starosty Wacława Gajewskiego w osobach PP. Gajewskiego Walentego, Heinricha Aleksandra, Kurnatowskiego Aleksandra, Burmistrza Macherskiego Ignacego, później Stanisława Cygańskiego, posła Mąkolskiego Juliana, Ostrowskiego Jerzego, Popowskiego Stefana, Szrettera Konrada, i Wyrzutowicza Stanisława. Po całorocznej pracy Komitetu, jesienią roku 1922 przystąpiono do budowy gmachu według planu i pod kierownictwem architekta P. Konrada Kłosa.''

W budynku mieściło się 70 pokoi, dwie duże sale i 50 innych pomieszczeń.

''Dnia 15 października 1922 r., w czwartym roku odzyskania niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za rządów Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego, odbyło się uroczyste założenia i poświęcenie kamienia - węgielnego w obecności: Wojewody Warszawskiego Pana Władysława Sołtana, Rektora Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Pana W. Dąbrowskiego, Referenta Departamentu Ministerstwa Robót Publicznych Pana Paprockiego i innych dostojnych zaproszonych gości, duchowieństwa, Członków Wydziału Powiatowego i Sejmiku, Komitetu Budowy, Wójtów i licznie zgromadzonej publiczności. Ten akt erekcyjny opatrzony podpisami uczestników zostaje zamurowany w cokole gmachu ku wiecznej rzeczy pamięci. Oby Bóg błogosławił naszej pracy, oby Dom Sejmikowy stał się sercem powiatu i mocnym tętnem przelewał nowe życie w jego najdalsze zakątki.

Podczas przygotowywania terenu pod budowę sejmiku, w wykopie pod fundamenty znaleziono ludzkie szczątki. Była to duża sensacja dla mieszkańców miasta. Wiele lat potem opowiadano, ile to kości, czaszek i całych szkieletów zostało wykopanych. Przypuszczano, że mogą to być pozostałości cmentarza. Przez długi czas opowiadano, że w ciemnych oknach suteren można zobaczyć lśniące zimnym księżycowym blaskiem kości, czaszki a nawet poruszające się szkielety. Szczególnie jesienią, kiedy zawodzi wiatr, skrzypią latarnie oraz konary drzew, miejsce to jest owiane mgłą tajemniczości i grozy.  Niepotwierdzone przekazy historyczne wspominają o splądrowaniu skierniewickiego pałacu oraz potyczce z wojskami szwedzkimi nad strugą przepływającą w pobliżu sejmiku. Czyżby to szkielety  poległych, których pochowano na miejscu potyczki .''

''Dnia 12 czerwca , miasto i powiat Skierniewice święciły rezultat swoich kilkuletnich prac i ofiar dla dobra publicznego, swojej myśli o przyszłości, swoich wysiłków zbiorowych dla zorganizowania fundamentów życia społecznego. Dzień 12 czerwca w Skierniewicach był świętem samorządowym. Zaszczycenie tego święta powiatu przez Głowę Państwa, przedstawicieli rządu, władz państwowych ,i samorządowych — jest dowodem, jak doceniana jest przez najwyższe władze państwowe szlachetna i twórcza inicjatywa, dobry czyn, rozumna ofiara, celowość i skuteczna praca. Uroczystość .rozpoczęła się Mszą Świętą o godz. 10 w kościele parafialnym. O godzinie 14 przyjechał na uroczystość samochodem ze Spały P. Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej. Powitanie P. Prezydenta odbyło się koło bramy tryumfalnej na Rynku miejskim przez przedstawicieli Rządu, wyższych władz państwowych, wojskowych i samorządowych, oraz organizacje społeczne przy udziale około 12.000 ludności przybyłej z powiatu.''

Pierwszy powitał P. Prezydenta w imieniu władz i ludności powiatu Skierniewickiego starosta p. Wacław Gajewski.

''Następnie P. Prezydent przyjął raport od wojska i odbył przegląd kompanii honorowej. Burmistrz miasta Skierniewic, p. K. Jaworowski, witając P. Prezydenta w bramie tryumfalnej, podał na tacy chleb i sól. Szpalerem licznych organizacji społecznych i dzieci szkolnych, P. Prezydent udał się do kościoła parafialnego, gdzie był witamy na progu świątyni przez duchowieństwo z ks. A. Lipskiem. W dalszym ciągu przeszedł P. Prezydent szpalerem organizacji społecznych do parku Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, a powitany przez Prorektora dr. Z. Ludkiewicza i profesorów tej uczelni, zwiedził zakłady i pracownie naukowe, gdzie studentki ofiarowały Panu Prezydentowi piękny bukiet kwiatów.''

''Następnie Pan Prezydent przeszedł do Domu Sejmikowego i zatrzymał się na trybunie przed gmachem. Na placu zgrupowane były organizacje ze sztandarami; Poświęcenia Domu Sejmikowego, oraz tablicy pamiątkowej dokonał Ks. Dziekan Kanonik A. Lipski, przy udziale i ks. Kanonika Hubnera i ks. prefekta Cieśliiskiego. Po dokonaniu poświęcenia, przed trybuną na której zasiadł P. Prezydent i przedstawiciele Rządu, przy wejściu do Domu Sejmikowego, wygłoszone zostały przemówienia. Pierwszy przemawiał ks. Dziekan A. Lipski, streszczając historię miasta Skierniewic, jako grodu Prymasów i podkreślając doniosłość chwili oficjalnego przyjazdu po raz pierwszy do Skierniewic P. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na uroczystość poświęcenia Domu Sejmikowego, który wzniesiony został ku upamiętnieniu uchwalenia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w dn. 17.III — 1921 r. Następnie starosta Wacław Gajewski — jako Przewodniczący Wydziału Powiatowego Sejmiku Skierniewickiego wygłosił przemówienie następującej treści:''

Na owe czasy był to bardzo nowoczesny budynek, wykonany głównie przez warszawskich rzemieślników, Mieściło się w nim 16 urzędów i 7 stowarzyszeń. Poza Starostwem były to m.in. Ochotnicza Straż Pożarna, Komenda Policji Państwowej, Urząd Skarbowy, Okręgowe Towarzystwo Rolnicze, Kasa Oszczędnościowa, Poczta, Związek Harcerski, Związek Ziemian, Związek Inwalidów, Związek Strzelecki, Związek Nauczycielski, lekarz powiatowy i weterynarz, architekt powiatowy, sędzia, podprokurator. Ponadto - Powiatowe Muzeum im. W. Reymonta oraz pomieszczenia mieszkalne dla pracowników starostwa. Podczas okupacji niemieckiej gmach sejmikowy został przejęty przez władze okupacyjne i pełnił funkcję Urzędu Powiatowego i Miejskiego. Po zakończeniu wojny przez wiele lat mieściły się tu różne instytucje, w tym Powiatowa Rada Narodowa oraz kino „Związkowiec”. W 1972 roku, gdy Skierniewice uzyskały status miasta wojewódzkiego, budynek stał się siedzibą władz wojewódzkich. Po reformie administracyjnej w 1999 roku znów pełni swoją pierwotną funkcję jako Starostwo Powiatowe. Jednym z najbardziej unikalnych elementów budynku jest gabinet starosty, który zachował oryginalne umeblowanie z lat 20. XX wieku.

Wszyscy skierniewiccy starostowie siedzieli przy tym samym biurku. 

 

Łowicz - 26 maja 1927 r,(dwie ważne uroczystości...)

 

W czwartek 26 maja odbyły się w Łowiczu dwie uroczystości: Odsłonięcie pomnika "Synom ziemi łowickiej , bojownikom o niepodległość" i otwarcie Muzeum im. Wł. Tarczyńskiego. Już od samego rana miasto przybrało wygląd nie zwykły, domy ozdobiono flagami j zewsząd zaczęły się gromadzić oddziały wojska delegacji straży ogniowych, "Sokoła", szkół harcerzy i innych. O godzinie 9.30 w kościele Kolegiackim odbyła się uroczysta msza św. na której byli obecni p. Wojewoda Warszawski Sołtan, . Starosta Łowicki W. Podwiński, oraz przybyli z Warszawy goście i przedstawiciele prasy, Komitet budowy pomnika z burmistrzem Gołębiowskim na czele cechy i różne korporacje. Po skończonym nabożeństwie odbył się w sali radzieckiej magistratu akt przekazania miastu na własność pomnika, przez członka Komitetu budowy S. Wilkoszewskiego, po czym p. Emil Balcer w imieniu rodziny ś. p. W. Tarczyńskiego złożył na ręce burmistrza Gołębiowskiego Akt darowizny gminie miasta

Łowicza Muzeum imienia Wł. Tarczyńskiego Następnie obecni udali się do gmachu Muzeum, gdzie ks. prałat Stępowski dopełnił poświęcenia lokalu ,zaś p. Wojewoda Sołtan dokonał otwarcia muzeum. Po zwiedzeniu muzeum, goście udali się na Rynek Kościuszki przed pomnik, zaś p. Wojewoda w asyście dowódcy pułku obszedł szeregi wojska i korporacji przy dźwiękach orkiestry, następnie przeciął sznury zasłony i dokonał odsłonięcia pomnika. Po poświęceniu wszystkie delegacje zaczęły składać u stóp pomnika wieńce. Między innymi : od Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, Narodowej Organizacji Kobiet, Zarząd Stow. Robotników Chrześcijańskich, Łowicki Związek Ziemian Łowickie Okręgowe Towarzystwo Rolnicze ,Łowickie Koło Ziemianek, Rada Miejska i Magistrat, Związek Pracowników Miejskich Szkoła Rolnicza, Gimnazjum im. ks. Józefa Poniatowskiego, Powiatowa. Kasa Chorych, Straż Pożarna w Łowiczu, od cechów m. Łowicza Związek Rzemieślników Żydów, Związek Kupców Żydowskich, Gmina Wyznaniowa Żydowska, od Związku Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych z szarfą :

"Ucz się od Nich, dziecię, jak słodko umierać za Ojczyznę".

Od Państwowego Seminarium Nauczyciel., od Kupców Polskich, od Klubu Urzędniczo-Obywatelskiego od Komendy Policji i wiele wiele innych. Po skończonej uroczystości odbył się w sali Klubu urzędniczo-obywatelskiego obiad dla przybyłych gości i zaproszonych osób. Podczas obiadu wygłoszono mnóstwa toastów, wśród miłego i serdecznego nastroju.

Muzeum Miejskie
im. Władysława Tarczyńskiego.  

Władysław Tarczyński

Dwa lata wcześniej 1925 rok 

Rok później sierpień 1926 

Obiekt z charakterystycznym białym orłem na kuli został zniszczony przez żołnierzy niemieckich, którzy strącili kulę i stojącego na niej orła w roku 1941. Reszta pomnika została rozebrana w 1945 r. Niemal wszystkie części zebrał kamieniarz Feliks Tomczyk i przetrzymywał je w swoim warsztacie na Tkaczewie przez całą wojnę. Po jego śmierci szczątkami opiekował się jego syn Stefan. W zakładzie państwa Tomczyków elementy piaskowca pozostawały do 1983 r. kiedy zostały przejęte przez władze miejskie  .  Ponowne odsłonięcie pomnika Synom Ziemi Łowickiej odbyło się 9 maja 1986 r. w 850 -lecie miasta Łowicza.

.Po latach pomnik znów stanął na Rynku .

Odsłonięcia dokonali:
sekretarz KW PZPR - Benedykt Suchecki ,przewodniczący WK SD -
Jan Jarota ,wicewojewoda skierniewicki Stanisław Bartos w towarzystwie władz polityczno-administracyjnych Łowicza .
Uroczystość zakończono odegraniem ,,Międzynarodówki''..

( “Wiadomości Skierniewickie 1986.05.15 Nr 20)